Chyba to sprawił wrzesień…

„Chyba to sprawił wrzesień, że prawie nic już nie czuję.
Słucham, jak teraz upał zamiera, ciszą pulsuje. Pewno ci dobrze gdzieś o tej porze, pewnie przyjemnie.
A wokolutko – pejzaż bez smutku – pejzaż beze mnie.
Noce i dni o których nie wiesz, jesień i pejzaż bez Ciebie.”
- Jeremi Przybora -

Pewnego dnia…

Pewnego dnia
wyjdę z domu o świcie,
tak cicho,
że nawet się nie zbudzicie.

I pójdę,
i będę wędrować po świecie,
i nigdy mnie nie znajdziecie.
I nie wezmę ze sobą nikogo,
tylko tego małego chłopaka,
co wczoraj na schodach płakał
i bał się wrócić do domu,
a dlaczego
to tego
nie chciał powiedzieć nikomu.

I jeszcze weźmiemy ze sobą
tego czarnego kotka,
co miauczy zmarznięty na progu
i każdy odpycha go nogą,
i nie chce go wpuścić do środka.

I będziemy tak szli i szli
drogami, lasami, polami,
i każdy dzieciak,
i każdy pies
będzie mógł iść razem z nami.

I będziemy tak szli i szli
aż kiedyś,
po latach wielu,
staniemy wreszcie u celu.
I będzie tam ciepła ziemia
i dużo, dużo nieba,
i każdy będzie miał to,
czego najbardziej mu trzeba.

I będzie wspaniale.
Tak!
I niczego nie będzie nam brak!
I tęsknić nie będę wcale!
I tylko czasami, czasami
pomyślę,
że byłoby dobrze,
gdybyście wy
byli z nami…

- Danuta Wawiłow „Wędrówka” -

Choć ubierała się…

Choć ubierała się w kwieciste sukienki i chciała być w radość strojna jak wiosna, była jak jesień, która za oknami znów się powoli zbliżała. Nic w niej nie kwitło, żaden uśmiech ani wesołe spojrzenie, a kiedy schodziła po schodach ze zwieszoną głową i przygarbionymi plecami, to wyglądała tak, jakby z jej sukienki opadły wszystkie liście”

- Piotr Adamczyk „Dom tęsknot” -

Pragnęła czyjejś obecności…

„Pragnęła czyjejś obecności obok siebie, oparcia. Dotyku palców na karku i głosu witającego ją w ciemności. Kogoś, kto będzie czekał z parasolem, żeby odprowadzić ją do domu, i rozjaśni się w uśmiechu, kiedy zobaczy ją nadchodzącą. Kto będzie z nią tańczył na balkonie, dotrzymywał obietnic, znał jej sekrety i stwarzał świat, w którym będą tylko ich ramiona, jego szept i jej ufność”.
- L. Taylor -

Często myślę o Tobie…

”Często myślę o Tobie,
często piszę do Ciebie,
głupie listy – w nich uśmiech i miłość.

Potem w piecu je chowam,
płomień skacze po słowach,
nim spokojnie w popiele nie uśnie.

Patrząc w płomień kochanie
myślę – co też się stanie
z moim sercem głodnym miłości.

A Ty nie pozwól przecież,
żebym umarła w świecie,
który ciemny jest i który chłodny.”

-Halina Poświatowska

W babiego lata cienką nić…

”W babiego lata cienką nić, spowita jak w woale. Czasem wolę nie czuć nic i czasem nie być wcale. Pajęcza nić babiego lata, otula mnie i moje myśli. I nie wiem już czyś był prawdziwy, czyś tylko nocą mi się przyśnił. Babiego lata nić cieniutka, na wietrze lekko się kołysze. Czekałam na twe czułe słowo, lecz wkoło słychać tylko ciszę. Odleci nić babiego lata, a z nią marzenia doskonałe. I wrócą, może… tu za rok. A może ja… nie wrócę wcale.”

Kiedyś miałam wątpliwości…

Ostatnio nie mam weny, ani ochoty żeby tutaj cokolwiek pisać..Kolejny raz zawiodłam się na drugim człowieku.. Jednego dnia cieszysz się, żartujesz, wspierasz, pomagasz, a drugiego dnia już tego nie ma… zostaje wielka pustka i pytanie..gdzie to się podziało?? Jednak i tak zawsze jestem wdzięczna, że chociaż chwilę trwało.. bo kolejny raz nauczyłam się czegoś nowego.. W moim życiu przyjaźń nie jest mi pisana.. i wszystko sprowadza się do tego, że chyba ze mną jest coś nie tak.. Mimo iż w ostatnim czasie poznałam wielu wspaniałych ludzi, którzy życzą mi rzekomo jak najlepiej (a w chorobie nawet nie potrafią się spytać jak się czuję), to i tak czuję wielką pustkę i wciąż mi czegoś brakuje.. I długo nie trzeba się zastanawiać czego mi brakuje…bliskości, rozmów twarzą w twarz, wymiany spojrzeń.. tych zwykłych rzeczy, które dla mnie są tak magiczne.. jednak nigdy ich nie zaznam.. bo te wszystkie ”wspaniałe”osoby są w świecie internetu.. A tam przecież można pisać zupełny stek kłamstw, a ja jestem tak łatwowierna, że łykam wszystko co popadnie.. I wtedy coo, trzeba umieć spaść na tyłek.. Ludzie coś mówią, ale robią zupełnie coś innego.. Mogą słodzić, kadzić, a jak przyjdzie co do czego to tak dokopią, że żyć się odechciewa..  Jestem w dość młodym wieku i cholernie się boję co mnie może jeszcze czekać w późniejszych latach.. Na obecną chwilę mam tylko jedną myśl ” unikaj ludzi” w wolnym tłumaczeniu… nie zaprzyjaźniać się.. rozmawiać, tylko o zwyczajnych błahych sprawach, nie zwierzać się…Chciałabym, by nadeszły te dni kiedy odmieni się moje życie.. że internet nie będzie miał dla mnie żadnego znaczenia, że znajomych będę miała realnych.. znajomych, bo jak pisałam przyjaźń mi nie pisana.. Chciałabym jak kiedyś, wiedzieć we wszystkim radość.. Spotkać miłość swojego życia..

”Kiedyś miałam wątpliwości, czy pewni ludzie są warci zaufania. Dziś nie mam do tego najmniejszych złudzeń, bo niepewność zniknęła równie szybko, co oni z mojego życia.”

W pogoni za szczęściem…

”W pogoni za szczęściem, które wymyka się z rąk, łapmy najlepsze chwile, by nie zadrwił z nas los…”

 

I tak z dniem pierwszego października, moja mordka się śmieje jak tylko może.. jakie to dziwne jednego dnia płaczesz jak wół, a drugiego jesteś pełna radości.. aż się boję tak cieszyć.. ale obiecałam sobie, że jeśli przyjdzie do mnie szczęście to wycisnę z niego zupełnie wszystko do cna.. bo prędzej czy później i tak znowu spadnie deszcz, by za jakiś czas mogło zaświecić słońce i tak całe życie.. bo życie składa się tylko z chwil.. ulotnych chwil.. i dla tych chwil warto żyć.. z tym, że czasem okropnie ciężko się na nie czeka..

Gdybym ciągle była taka sama…

„Gdybym ciągle była taka sama, to bym się chyba załamała. Fakt, że się zmieniam, jest dla mnie dowodem na to, że idę do przodu. Mam bardzo nieskomplikowany cel przed sobą. Chciałabym opuścić ten świat, choćby z nikłym przekonaniem, że nie spartoliłam danej mi szansy. Chciałabym być spokojna na koniec. Na razie nie mogę, bo ciągle coś mi nie styka.”

-Katarzyna Nosowska

 

Więc tak na podsumowanie września.. było wiele przepłakanych dni.. ale przyznam się, że ostatnio coś się zmieniło.. chyba to ostatnie przeżycie.. wyryło w moim sercu wielką dziurę, która teraz zrasta się na nowo.. Co będzie dalej… czas pokaże, ale teraz już mam tylko jedną myśl, która daje mi wiele radości i mimo iż może się nie udać i tak mam z tego wiele radość.. bo sam fakt, że są tacy co mnie lubią i chcą mnie obok siebie to coś pięknego.. I z całego serca im za to dziękuję <3

 

„Wraca się jedynie do tych, których się kocha. Nie wraca się tam, gdzie jest się tylko kochanym. Wraca się wyłącznie do tych, których się kocha. Albo nie wraca się nigdzie i do nikogo.”

-Leopold Tyrmand