Często myślę o Tobie…

”Często myślę o Tobie,
często piszę do Ciebie,
głupie listy – w nich uśmiech i miłość.

Potem w piecu je chowam,
płomień skacze po słowach,
nim spokojnie w popiele nie uśnie.

Patrząc w płomień kochanie
myślę – co też się stanie
z moim sercem głodnym miłości.

A Ty nie pozwól przecież,
żebym umarła w świecie,
który ciemny jest i który chłodny.”

-Halina Poświatowska

Lubię wieczorami…

”Lubię wieczorami siedzieć na przystanku, słuchać, muzyki i patrzeć na ludzi. Czasami wyobrażam sobie, że pytam każdego z nich „przepraszam czy Pan/Pani też ma dziurę w sercu?”, a oni z uśmiechem odpowiadają „oczywiście, że tak.”

- Milena Szczepanik

 

Czy ja jestem kosmitą? Czy wymagam zbyt wiele? Czy bycie wobec siebie szczerym to coś karalnego? Tak bardzo bym chciała, by w moim życiu pojawił się ktoś, kto będzie ze mną pisał, rozmawiał, bo po prostu chce, a nie tylko dla zabicia czasu.. Chciałabym by był ktoś taki co na samą myśl o mnie się uśmiechnie.. Co mi powie bądź napisze ” a musiałam/łem dziś do Ciebie napisać, bo mi Cię strasznie brakowało” .Nie wiem czy tylko ja tak mam, czy jest nas więcej, ale mam chyba jakiś syndrom małego dziecka, bo bardzo często trzeba mi mówić kim dla kogo jestem.. Zwyczajne ”fajnie, że jesteś” jest dla mnie magiczne..

Gdy miałam…

” Gdy miałam 6 lat marzyłam aby być już nastolatką. Chciałam doświadczyć tej pierwszej miłości.. poczuć jak to jest pisać smsy dniami i nocami z ukochaną osobą. Jak to jest kochać, tęsknić, potrzebować. Teraz oddałabym wszystko by znów być tą 6-latką z miśkiem w ramionach. ”

 

Kolejny dzień łez… kolejny dzień bólu… i ten okropny ból głowy…  :cry:                            Boże kiedy się to wszystko skończy?!
Czemu obdarzyłeś mnie taką wrażliwością??
Czemu nie dałeś mi serca z kamienia, by łatwiej szło mi się przez życie??
Czemu ludzie mnie tak ranią i czemu ja ranię ich??
Boże wyprostuj mi moją drogę, by łatwiej mogło mi się żyć… :cry:

Słowa…

„A słowa się po niebie włóczą i łajdaczą.
I udają, że znaczą coś więcej, niż znaczą!”

-B. Leśmian

 

Bo w życiu lepiej nie brać niczego na poważnie.. Miałam jechać kolejny raz za granicę, praca pewna, wszystko już nagrane.. a tu telefon, że nie jadę, bo się wszystko pozmieniało..
Jednego dnia jest się pełnym nadziei, a drugiego czuje się w ustach ten okropny smak goryczy…
I teraz nie wiem co mam dalej robić, czy zaryzykować i jechać w Polskę.. Tylko tak strasznie się boję, czy mi się uda, wiem bez ryzyka nie ma nic… ale żebym chociaż miała jeszcze jakieś wsparcie, a jestem z tym wszystkim zupełnie sama…

Tak jak pisałam pierwszego dnia września, że ze łzami będzie cały miesiąc tak i się sprawdza.. Wiem, że płacz w niczym mi nie pomoże, ale czasem daje duże ukojenie mojej duszy.. Może jak przemyję te wszystkie rany, to będzie tak jak z raną na ciele.. gdy ją przecież zdezynfekujemy.. szybciej się goi.. Może wiec podobnie jest z sercem??

Gdybym miała powiedzieć…

Gdybym miała powiedzieć, co dziś myślę o świecie.
Z prawą ręką na sercu, tak szczerze.
Powiedziałabym, że jeszcze.
Jeszcze nie jest najgorzej.
Chociaż czasy do życia mamy podłe.

Mimo to, gdy wróżę z gwiazd wychodzi mi.
Że przed nami jeszcze, wiele pięknych dni.

Gdybym miała powiedzieć, co mnie dziś najmocniej boli.
Powiedziałabym, że słowa nieczułości.
A gdy, ktoś mnie spyta czego.
Czego się najbardziej boję.
Powiem, że samotnych nocy i wojen.

 Mimo to, gdy wróżę z gwiazd wychodzi mi.
Że przed nami jeszcze, wiele pięknych dni.

 Moje oczy są nadal zielone.
W moim oknie, wciąż kwitnie nadzieja.
I pełne światła są moje dłonie.
Jeszcze wierzę w drugiego człowieka.

-Anita Lipnicka – Moje oczy są zielone-