Ludzie tak naprawdę…

Tak okropnie mi dziś samotnie.. mimo natłoku ludzi w dzisiejszym dniu,brakuje mi teraz nocą, mocnego ramienia, na którym mogłabym się położyć i rozmawiać o byle pierdołce..  Zazdroszczę wszystkim tym, co mają nocą się do kogo przytulić, a mimo tego tak rzadko to doceniają.. Mówią wciąż to tego mi brakuje, a to tamtego, a mają przecież tak dużo, drugiego człowieka obok.. Nie wiem, może tylko samotne osoby widzą, jak to jest ważne, a będąc już w związku zapominamy o tym i nie doceniamy..

”Ludzie tak naprawdę mogą mieszkać tylko w innych ludziach, depresja to nic innego, jak bezdomność, na depresję cierpią ludzie, którzy nie mają w kim mieszkać.”

-Wojciech Kuczok

Każdy z nas…

”Każdy z nas ma jakąś ranę. Każdy jest jakoś okaleczony – czy przez życie, czy przez drugiego człowieka. Każdy z nas chociaż raz nie mógł wytrzymać z bólu, który rozrywał go od wewnątrz. Każdy z nas płakał w niebo głosy. Każdego z nas zjada frustracja, bo jest bezsilny w danej kwestii. Każdy z nas jakoś cierpi. Jesteśmy tylko ludźmi, zwykłymi szarymi istotami, które kochają, nienawidzą i czują. I właśnie to nas zabija – uczucia.”

Ból…

„Ból fizyczny – cielesny, choćby największy, nie może się równać z bólem duszy i całego jestestwa; kiedy w gruzy wali się wyobrażenie o sensie własnego życia, a także wiara w Boga i drugiego człowieka. To właśnie utrata wartości i ideałów zakorzenionych w Bogu oraz tych związanych z osobistym powołaniem człowieka jest źródłem największego cierpienia.”

 

Myślałam, że już niżej nie mogę upaść.. myliłam się… jest ze mną coraz gorzej.. boję się sama o siebie.. że pewnego dnia zabraknie mi sił…